“Hayvanlaşan insan” yazardan okuduğum 3.kitap oldu. Kendisinin, Dreyfus davasındaki tepkisiyle duyarlı biri olduğu çıkarımını zaten yapmıştım. Germinal kitabı da bunu tasdikler nitelikteydi. Fakat bu kitapla bundan tamamen emin oldum. Zola’nın toplumda ezilenin ve haksızlığa uğrayanın yanında olup sessiz kalmaması kitaplarında işlediği konulardan anlaşılıyor. Germinal daha sınıf ayrımı ve siyasi içerikliyken Hayvanlaşan insan daha çok psikolojik yönlüydü. Kitabı okurken kendi içimde sürekli “Suç ve ceza” ile bağdaştırma yaptım. Bir nevi benzer altyapıları olduğunu düşünüyorun. Bu yönden kıyas yaparsam Hayvanlaşan insan’ın beni daha fazla etkilediğini, ama Suç ve ceza’nın daha nitelikli olduğunu söyleyebilirim. Bunun sebebi Dostoyevski’nin çok yönlü bir yazar olması. Psikolojik analizlerine kitaplarında yer vererek kurguya yedirmesi. Emile Zola ise daha çok olay örgüsüyle önümüze sunuyor. Derin anlamlı olaylar/kişiler olmasına rağmen psikolojik analizleri, düşünceleri daha çok okuyucuya bırakmış gibi. Eğer kitap okurken aynı zamanda içinizde yorumlamayıp sadece yazarın aktardıklarına bakıyorsanız size eksik gelebilir. Ama ben psikolojik kitaplarda çok fazla anlam arayışında olduğum için daha çok kişi ve olay olmasını seviyorum. Bunun dışında kitabın beni sarsmasının en büyük sebebi de hala günümüzde birebir görüp yaşadıklarımızın bize anlatılmasıdır. Böyle bir konunun bize yabancı gelmemesi çok acı. Ağır konular olduğu için herkese öneremem gibi bir şey söylemeyeceğim çünkü herkesin okuyup bu konularda duyarlı ve hassas olmasını isterim. Bu tarz içeriğe sahip kitapların ağır olup, okuyucuyu sarsması gerektiğine
inanıyorum.
·
724 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.