Bir kitabı yakmak için kaç derece yeterliydi? Bir cevap geldi: 451 FahrenheitKitap İncelemeleri
Kitapların yakıldığı bir dönemde, duvarların televizyonlarla döşeli olduğu bir güne uyanmak. İnsanların sadece nefes aldığı, bir an olsun düşünmeye vakitlerinin olmadığı bir dönem. Kapıda bir savaş tehdidi... Hükümetin sınırsız güven ve eğlence vaadi... Bunlar karşılıksız olamazdı herhalde. İnsanlar yasak olan kitapların ne olduğunu ve neden yasak olduğunu dahi bilmiyordu. Aslında sorgulamaktan çok da uzaktılar. Sorgulayanlara da cevapları hazırdı: Kafa karıştıran sözcükler bütünü işte.
O kitapları yakmak için yeni bir meslek icat edilmedi, var olan itfaiyecilik kullandığı suyu kerosen ile değiştirdi çünkü evler artık yangına dayanaklıydılar. İtfaiye ekibini sandalyelerinden fırlatan alarm artık söndürmek için değil kitapları yakmak için çalıyordu.
Guy Montag, o alarma muhattap itfaiye ekibinin üyelerindendi. Eşi Mildred ile nasıl tanıştığını bile hatırlamadığı bir ilişkisi vardı. Bu sadece onlara has bir unsur değil toplumun bir aynasıydı ilişkileri.
Yakmak onun için de zevkliydi.
_____________ buradan sonrası kitabın ortası ve sonu ile ilgili bilgiler içermektedir !!!
Bir gün, alarm onları bir ev için harekete geçirmişti ki ah o gün Montag için ilk defa nefes alamadığını hissettiği ve nefes aldığını anladığı gündü. Bir kız kitaplarla dolu bir evinde haykıra haykıra isyan ediyordu. Sanki uzuvları gibi ateşin önünde siperdi. Pes etmeyen bize aldırmadan kendisini o ateşten kaçırmadı.
"Bugün İngiltere'de Tanrı'nın izniyle öyle bir mum yakacağız ki, inanıyorum ki asla sönmeyecek."
Kızın son sözlerindeki kastettiği mumun ilk ceremesi Montag'ın tüm bedenine sıçramıştı çoktan. O ceremeden itibaren Montag arayışını gizliden, daha sonra açıktan haykırmaya başladı tıpkı o kızın haykırışları gibi ama kurallar netti. Kitaplar yakılmalıydı ve buna itiraz eden o kitapların tutuşması için eşlik edecekti.
Kaçacaktı Montag, geri dönmek için. Ardındaki her şeyi kaybetmiş olsa da
Nehrin ardında bir şehir ki günümüz medeniyet anlayışından uzak ancak zihnen gökdelenler dikmiş insanlar bütününe doğru kaçıştı bu. Bir nevi varıştı. Yazılamayan şeyleri, hiç kimsenin sansürleyemeceği akıllarında tutan insanlarla karşılaştı. Ünvanları kitap olan insanlar....
________________________
Konu: 81
Örgü: 72
Karakter İşleyişi: 76
Başlangıç: 72
Son: 79
Üslup: 78
İçerik: 79
Duygu: 81
Kişisel Puan: 72
ENDEKS: 74
________________________
"Millie ve ben. Orada tanıştık, şimdi hatırlıyorum. Chicago. Uzun zaman önce..."
Ray Bradbury
Ray Bradbury··
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.