Kitabı genel olarak beğendim ama eleştirdiğim bazı noktalar mutlaka oldu. Babasının sevgisizliği yüzünden yaşadığı sorunlar ve ruhsal bunalımı anlatıyor. Babasından bir sevgi kırıntısı görmek için neler neler oluyor. Sonra dönüp bakıyorum kitaba hayatın trajikomikliğini ele almış ama çok fazla tesadüf ve rastlaşma var. Gerçekçi yönü ağır fakat bu kadar tesadüfe yer vermesi ya da başrol gereği her şeyin olumlu gitmesi gözümde gerçeklik payını eritti. Bir çocuk evlatlık ediniyorsun ve ona güzel bir odadan başka bir şey sunmuyorsun. Kitapta sürekli fırsatlar ülkesi Amerikaa orda yaşıyorum diyorsun, ruhen bunalımda olan hayattan umudunu kesmiş tecavüze uğramış o küçük çocuğu neden psikoloğa götürmüyorsun? Bu kısmı bana çok saçma geldi. Çocuk 1 sene boyunca hiç konuşmuyor eşi de kendi kendine konuşur diye ilgiyi kesiyor. İkisinin de aydın biri olması dışında sorun yok. Kitabın sonunu da bu şekilde beklemezdim yarım kalmış gibi hissettirdi. Bazı şeyler daha güzel bitmeliydi diye düşünüyorum.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.