Her yeni doğan çocuk bize aynı şeyi hatırlatmak istiyor.İnsan
İkinci Dünya Savaşı sıraları. Yer; Nazi Almanyası. Yaşınız dokuz. Babanız yüksek rütbeli bir Nazi subayı. Yaşadığınız Berlin kentinden apar topar ayrılıp ailenizle Polonya'ya; Auschwitz denen bir bölgeye taşınıyorsunuz. Evinize sürekli gelip giden üniformalı ve soğuk bakışlı askerler görüyorsunuz. Etrafta ne başka bir ev ne oyun oynayacak bir çocuk var. Yalnız, odanızın penceresinden seyredebildiğiniz tel örgüler var. Ve o tel örgülerin ardında bulunan barakalar, gruplar halinde insanlar, her birinin üzerinde de aynı gri renk, çizgili pijamalar var.
Kim bu insanlar? Neden orada kalıyorlar? Orada ne yapıyorlar? Neden hiç evimize akşam yemeğine davet edilmiyorlar?
Anlamıyorsunuz.
Yahudi diye bir kelime öğreniyorsunuz. Tellerin arkasındaki insanların Yahudi olduğunu. Ve sizin onlar gibi olmadığınızı. Onlardan kesinlikle uzak durmanız gerektiğini. Nedenini yine anlamıyorsunuz.
Bir gün, tel örgü boyunca büyük bir keşif yapma umuduyla uzun bir yürüyüşe çıkıyorsunuz. Belki o zaman bazı soruların cevaplarını bulabileceksiniz. Derken uzaklarda beliren bir şekle doğru yol aldığınızda, karşınıza bir çocuk çıkıyor. Evet bir çocuk, tıpkı sizin gibi! Telin diğer tarafında ve çizgili pijamalı olması dışında tıpkı sizin gibi.
Yaşadığınız yerdeki tek arkadaşınız olan bu çocuk zamanla en yakın arkadaşınız oluveriyor. Onun gözlerinde gördüğünüz acıyı tanımıyor, sadece hissedebiliyorsunuz. Zayıflığına, vücudundaki yara bere izlerine bir anlam yükleyemiyor, bilemiyorsunuz. Ama birbirinizi anlıyor ve saf yüreğinizle birbirinize bağlanıyorsunuz.
*
İşte böyle bir hikâye okuyoruz bu kitapta. Okumaktan çok hissediyoruz. Küçük bir çocuğun, yetişkin dünyasına bakışını anlamaya çalışıyoruz. Çünkü onlar tüm bu olanları kesinlikle anlayamıyor. Dünya ve insanlık, onları değiştirip yozlaştırmadan önce, gerçeği görebildikleri o masumiyet yıllarında, onlar, olup bitenlere inanamıyor.
Belki de her yeni doğan çocuk; tüm insanlığı birleştirebilecek kahkahası, düşünüp sorgulayan pırıl pırıl zihni ve sevgi dolu kalbiyle bizlere bir şeyleri hatırlatmaya çalışıyordur. İnsanlığımızı.
Sevgiyle..
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.