ÇalıkuşuEdebiyat
"Gönül güzelliği göz, yüz güzelliğinden daha iyi bir şey. Kalpsiz bir güzelliğin, fakir teyze kızlarının hayatını kırmaktan, gönlünü söndürmekten başka neye faydası var ki?.." (s. 404)
Çalıkuşu... Feride...
Küçük yaşlarda annesini kaybeden ve babası ile seyahat edemeyecek yaşta olup, bir süre sonra babasını da kaybedip böylelikle teyzeleri ile yaşamaya başlayan eğlenceli, haylaz, küçük Feride'nin hikayesi...
Feride, Besime teyzesinin yanında kaldığında, Fransız Mektebi'nde okuyordu. Bu mektepte yaptığı haylazlıklarının sonu yoktu. Bir gün bahçede ağaca tırmandığında bir muallim:
-"Bu çocuk insan değil, çalıkuşu!" diye bağırmıştı. İşte o günden sonra Feride ismi unutuldu, Feride artık Çalıkuşu oldu.
Besime teyzesinin Kâmran adında naif ve kibar bir oğlu vardı. Günler geçtikçe Çalıkuşu ve Kâmran birbirlerini sevmeye başladılar ve bir süre sonra nişanlandılar. Nişanlandıkları vakit Feride aldatıldığını öğrenip evi terk etti. Gittiği yerlerde Çalıkuşu; kimileri tarafından İpekböceği ve Gülbeşeker isimleriyle çağrılırdı. Feride, "İpekböceği ve Gülbeşeker"den pek hoşlanmasa da gün geçtikçe o isimlere alışmıştı.
Feride orada köy öğretmeni olur. Ve tanıştığı bir doktor, öleceği vakit Çalıkuşu'na İstanbul'a gitmesi adına söz verdirir. Feride, bir süre sonra İstanbul'a gider, Kâmran ve arkadaşının zorlaması ile bir daha oradan ayrılmaz. "Demek insanın, gecelerin imkânsız bir rüyası sandığı şeyler de mümkün olabilirmiş!"(s.513)
Çalıkuşu'nun bu hikayesini okurken çok keyif aldım. Eminim ki sizler de okurken hikayenin bir parçasıymışsınız gibi keyif alıcaksınız."Hayat bu, her şey mümkün..."
(s. 511)
Bu sürükleyici hikayeyi okumanızı tavsiye ederim, keyifli okumalar dilerim...
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.