"Kardeşimin Hikayesi" kitabından sonra okuduğum Serenat kitabı bende koca bir ümit kırıklığı yaşattı. O kadar övülmüş bir eserin beklentilerimi karşılamaması dünya klasiklerine ağırlık vermemden midir yoksa yazarın diğer kitaplarına oranla bende etkileyen bir iz bırakmamasından mıdır bilmem. ama kitabın bende oluşturduğu motto ilk olarak insan insan olarak din dil ırk ayrımı yapmaksızın yaşayabilir... Bu konuda çok haklısın Livaneli keşke insanca yaşamayı sonuna kadar becerebilsek.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.