'Bu cellatlar çok iyi yürekli insanlar.'Edebiyat
Kitabın başından sonuna kadar okuduğum her sayfasında adamın çaresizliğini, içindeki kurtulma umudunu, anlaşılma isteğini, geçmişe dönüp sevdiğiyle, çocuğuyla geçirmek istediği bir kırk yılı daha onunla birlikte hissederek yitirdim. Bay Samson... Kızının ona son bir kez baba diye seslenmesini isteyen adam. Ve kızı onu gördüğünde tanımadı! Her şeyi yitirdi. Yüreğindeki son tel de kızının onu hatırlamamasıyla koptu. Yaşamak istediği tek yer kızının hafızasıydı, oradan daha ölmeden silinmişti. Ne yazık. Onunla birlikte unutulmanın verdiği hissiyatı ben de yaşadım.
Dediğim gibi... Kitabı sadece okumuyorsunuz, kitabın içinde yaşıyorsunuz! O duyguları misliyle hissediyorsunuz. Yalın, düz bir anlatımı var ve her kesime hitap ediyor. Okuyabilirsiniz...
·
379 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.