Çok güzel bir kitap bitirdim dün. Bittiği için üzgünüm. İki kişiye ait bir günlük okuyoruz aynı tarihlerde yazılmış olan. Biri sevgisiz geçen bir çocukluğun ardından mutsuz ve anlamsız evliliğini bitirip yalnız bir hayat seçmiş olan avukat Ekmel beye ait diğer günlükse boşanmış abi sevgisiyle kendine bir dünya kurmuş hep kendini yalnız hissetmiş olan Derya ya ait. Kitabı ilginç ve güzel yapan olay ise kitabın sol tarafı ekmel beyin günlüğü (çift sayılı sayfalar) sağ taraf ise derya ya ait günlüğü (tek sayılı sayfalar) ait. Kitabi ister ilk önce sol tarafini bitirip sonra başa dönüp sağ tarafı okuyun (ki ben öyle yaptım) ister bir sayfa ileri bir sayfa geri yaparak (böyle biraz okuyucuyu zorluyor) okuyabilirsiniz. Peki kitaba ismini veren Suzan kim? Suzan; yaşanan bütün olumsuzluklara rağmen sevmekten vazgeçmeyip verilen sevgi kırıntısıyla yetinmeyi bilmiş sevdiğine kavuşamasa bile her daim saygı ve özlemle sevgisinden yanıp kül olmuş güzel bir yürek. Kitaba karakter olarak değil de sevgi abidesi olarak dahil edilmiş. Suzan en güzel anlatan kısım ise;
"insan gençliğini aşka vermezse; ne işe yarar?"
"Ama kaybeden sonunda siz olmuşsunuz. " "Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?"
"Ama bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.
"iyi ya boş değildi kucağım.
"Ama yandiniz, kül oldunuz." "Ama vardım, kül bunun kanıtı."
Kısacası kitap da sosyolojik ve psikolojik müthiş gozlemler bulunmakta. Gerçekten de Ayfer Tunç bu işi mükemmel bir şekilde okuyucuya sunmuş. Bir zat duyguları kendiniz yaşamışcasına hissediyorsunuz. Kesinlikle tavsiyemdir. Kitapla kalın...
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.