Hakan Günday'dan yine depresif bir yeraltı edebiyatı. Bu sefer felsefe sosu da katılmış ama nasıl ki limon sosu esas limonun yerini tutmuyorsa, bu felsefe de kitapta eğreti durmuş bana göre.
kitaba gelecek olursak; asil isminde, çocuklukta eğitim ve iletişim güçlüğü çeken bir karakterimiz var. Ne gibi bir sıkıntısı var tam olarak belirtilmiyor, zaman zaman yaptığı şeyleri hatırlamıyor ya da olayları çok farklı şekilde hatırlıyor ama aynı zamanda dahiyane ya da sosyal yönden yapılması çok zor işler yapabiliyor. Karakterin neyi neden yaptığı veya olayların kurgusu hiç anlamlı gelmedi bana, yani karakter bir şeyler yapıyor ya da bir şey yaparken tamamen farklı başka bir şey yapıyor ama neden yaptığı havada kalmış. neyi neden yaptığı belli değil. Bir de araya giren felsefe bölümleri çok sıkıcı bana göre.
genel olarak benim hoşuma gitmeyen bir kitap oldu. Ya kitap kötü ya da ben gerizekalıyım ve kitaptan hiçbir şey anlamadım. Muhtemelen ikinci şık geçerli. :)
·
278 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.