Daha İyi Bir İnsan Olmak....
“...... Bana öyle geliyor ki, eğer yeterince isterseniz, zamanla istediğiniz gibi biri olabilirsiniz. Eğer bugünden itibaren düşüncelerinizi ve yaptıklarınızı değiştirmek için kararlı adımlar atarsanız, birkaç yıl içinde, yeni ve lekesiz anılarınız olur. Zevkle hatırlarsınız onları.”
“Mantıklı bir fikir. İyi dediniz Bayan Eyre. Şu anda tüm gücümle çalışacağım.”
“Efendim?”
“Kaya kadar sağlam olduğuna inandığım iyi niyetler besleyeceğim. Dostlarım ve yaptığım şeyler de daha farklı olmalılar.”
“Ve daha iyi tabii.”
“Tabii daha iyi. .............”
.
Sayfa 183 - Martı Yayıncılık, 1.Baskı, 2016, Çeviren: Ceren Taştan,,,,, Bay Rochester,,. Jane Eyre·Kitabı okudu
··
71 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
“Mesele iyi veya kötü bir insan olmak değil, mesele bununla nasıl başa çıktığındır.”
( 🎥 1:21:31 ; The Tall Man 🎥)
Bu söz gerçekten de kim ve ne olduğumuzu, kim ve ne olmadığımızı ortaya koyan güçlü bir söz!!! Hayatın karşımıza çıkardığı durumları, zorlukları, dönemeçleri nasıl karşıladığımız ve bunların karşısında nasıl yaklaştığımız gerçekte kim/ne olduğumuzun resmini çizer.
Bay Rochester de sorunlu bir geçmişten geliyor. Şimdi o sorunların ötesine geçme kararı aldı ama bu geçişi nasıl yaptığı onun mutluluğunu, huzurunu da belirleyecek. Ancak romanda ne yazık ki tam ve bedelsiz bir mutluluk ve huzura ulaşamıyor. Ben de bunu “başa çıkma yöntemindeki” aksaklığa, eksikliğe bağlıyorum. Bu aksaklık da kendi geçmişinde kendi elleriyle yarattığı sorunlu kalbini, zihnini ve hayatını “başka insanlar üzerinden” halletmeye çalışması. Yeni dostlar diyor, Janet’i de kurtarıcı meleği (eşi) olarak görüyor.
Başkasının bizi duygusal olarak tamamlamasını beklemenin çok sakıncalı olduğuna dair bir fikre rastlamıştım bir ara. Aynı şekilde bir önceki hayatımızdaki sorunları, acı ve yaraları henüz hayatımızda olmayan YENİ kişilerle aşmayı düşünmenin de sakıncalı ve tehlikeli olduğunu düşünüyorum. Çünkü baştan kendimizi eksik, yardıma ve kurtuluşa muhtaç biri olarak görüyor ve aslında kendi sorumluluğumuz olan bir (ayağa kalkma gibi ) vazifeyi başkasına vermiş ya da en azından onunla paylaşmış oluyoruz. Bu mümkün tabii ki ama o zamanda da “ilişki” bozuluyor. Bizim arkadaşımız, dostumuz, eşimiz vs mi olsun yoksa bizim kurtarıcımız mı?
(Kendimizden ve) Rabbimiz’den (Allah) beklememiz gereken iyileştirmeleri (yeni) insanlardan beklemek... Onlara yüklemek... Olmaz değil ama o zaman da kendi gücümüzden ve seçtiğimiz ilişkiden vazgeçmiş, ilişkimizi daha baştan (yüklediğimiz misyonla) ad ve nitelik değişikliğine uğratmış oluyoruz. Aşk’a ise zaten elveda. Bu seçimin beklediğimiz yönde sonuç verip vermeyeceği de mechuldür! 🤔 Diye düşündüm!
.
Dost değiştirmektense yalnızlığa çekilmek ve de hayatımıza yeni bir öğe eklememek daha iyi bir seçenek gibi geliyor bana. Yalnızlık içinde büyümek ve kendimizi yeni dostlara öyle açmak. Bu arada biz değişmiş olacağımız için dost vb. seçimlerimiz de daha farklı ve daha iyi olacaktır. 🤔 Diye düşündüm.
“Daha iyi bir insan olmak” hayali genelde kötü bir yaşantının içinde yer alan ve bundan kurtulmak isteyen insanları bulan bir hayaldir. Bay Rochester de b/öyle biri. Ama ama ama diyorum, iyi biri de olsa bu her insanın hayali olmalıdır çünkü iyi biri olmakta, aydınlanmakta bir son yoktur. Bu durumda kendimizi asla mükemmelliğin sonuna ulaşmış göremeyiz, görmemeliyiz. ♾ Sonsuzluk düşünüldüğünde gelişmenin, büyümenin, değişmenin asla bir sonu yoktur. 🤔 Diye düşündüm.