Doğal Anlatımın Gücü AdınaEdebiyat
Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık'ın yaptığı büyük işin aslında farkında değiliz. Bunu hem bir yazar hem de iyi bir okur olmaya çalışan biri olarak söylüyorum. Yayıncılık dünyası pek çok sektör gibi krizde. Maalesef son birkaç yıldır yaşanan bu durum giderek daha da vahim bir hal almakta. Kağıt bulamadıkları için basmayı planladıkları kitapları yayımlamaktan vazgeçen, erteleyen yayınevleri biliyorum. İşte tam da bu zamanda Kitapyurdu'nun dijital basımı kitaplara özellikle de edebiyata yeni bir soluk getiriyor.
Bu kitabın yazarı 
Fatma Nuran Avcı daha önce Bursa Nilüfer Belediyesi'nin düzenlediği Yaşar Kemal Ödülü'nü kazanmış bir kalem. 
İki Kıyı yazarın ikinci eseri ve doğal olarak beklentiyi yukarıda tutuyorsunuz. Bu eserde öykü kitaplarında pek de yapılmayan bir yola gidilmiş. Kitap, "Çantalar" ve "Taşınmazlar" adında iki ayrı bölümden oluşuyor. İlk bölüm aslında bir hikayenin olayın beş ayrı karakteri üzerinden anlatımından oluşuyor. Yani birbirini tamamlayan aynı olayların etrafında dönen öyküler. Özellikle ilk öykü Mert Ali'nin anlatımı çok sesli yapısıyla zorlayıcı. Fakat öykünün sonuna doğru olay çözülüyor ve diğer dört öykünün de bağlantılarını rahatlıkla kurabiliyorsunuz. Bu zorlayıcılığına rağmen karakterlerin anlatımı doğal ve kusursuz. Başta "Çantalar" bölümündeki öyküler olmak üzere kitap içinde bir tane problemli cümleye denk gelmedim. Hepsi kararında olmuş.
"Taşınmazlar" bölümündeyse toplam dokuz tane öykü bulunmakta. "Kara Önlük Olsaydım" adlı öyküde kumaşın ağzından bir anlatım kullanmış yazar. Kitabın ikinci bölümünün hikayesiyle en etkili öyküsü olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
"Uzun tut aman, yere değsin," dedi annesi. Sokakları süpürecek eteklerim. Küçük kızın etsiz kemiklerini sarıp dolayacağım. Makas gövdeme saplandı, sıvazlayarak kestiler. Katlayıp kağıt pakete sardılar." s.49
Diğer öykülerdeyse biri hariç "ben" anlatıcıyı görüyoruz. Yazarın kullandığı birinci şahıs dili o kadar doğal ve yarattığı karakterlerin ağzına uygun ki her ne kadar diyaloglarla bezediği ya da çok sesli bir hava yarattığı metinlerinde akışkanlık bozulmuyor. Şöyle bir örnek verebilirim:
"Bu evin sahibi nasıl mı oldum? Hayır. Yanlış değil, doğru anladım. Hangi gayrimeşru yollarla demek istediniz. İtirazınızı kabul etmiyorum. Nezaketten uzak, biçimsiz sualiniz hiçbir karşılık vermemek lazım da, bu şüphe dolu, alaycı bakışlarınız rahatsız etti beni." s. 65
Sonuç olarak hem öykü yazan hem de yıllardır öykü okuyan biri olarak 10 üzerinden 11 puan vermek mümkün olsa bu kitap için böyle bir puanlama yapardım. Bu kitapta bir tane bile aksayan, diğerlerine göre zayıf öykü bulunmuyor. Anlatım dilinin doğallığı, karakterlere uygunluğu, akışkanlığı ve hikayelerin sahiciliğiyle kusursuza yakın bir eser olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Öyküseverler okuyun, okutturun bu güzel kitabı.
Ayrıca yazarın imza günü de bu cumartesi saat 15-17 arasında Kadıköy 
Yeni Hayat Sahaf 'ta olacak. Ben bu güzel kitabın imza gününde olacağım. Gelmek isteyenleri bekleriz.
Fatma Nuran Avcı daha önce Bursa Nilüfer Belediyesi'nin düzenlediği Yaşar Kemal Ödülü'nü kazanmış bir kalem. İki Kıyı yazarın ikinci eseri ve doğal olarak beklentiyi yukarıda tutuyorsunuz. Bu eserde öykü kitaplarında pek de yapılmayan bir yola gidilmiş. Kitap, "Çantalar" ve "Taşınmazlar" adında iki ayrı bölümden oluşuyor. İlk bölüm aslında bir hikayenin olayın beş ayrı karakteri üzerinden anlatımından oluşuyor. Yani birbirini tamamlayan aynı olayların etrafında dönen öyküler. Özellikle ilk öykü Mert Ali'nin anlatımı çok sesli yapısıyla zorlayıcı. Fakat öykünün sonuna doğru olay çözülüyor ve diğer dört öykünün de bağlantılarını rahatlıkla kurabiliyorsunuz. Bu zorlayıcılığına rağmen karakterlerin anlatımı doğal ve kusursuz. Başta "Çantalar" bölümündeki öyküler olmak üzere kitap içinde bir tane problemli cümleye denk gelmedim. Hepsi kararında olmuş.
"Taşınmazlar" bölümündeyse toplam dokuz tane öykü bulunmakta. "Kara Önlük Olsaydım" adlı öyküde kumaşın ağzından bir anlatım kullanmış yazar. Kitabın ikinci bölümünün hikayesiyle en etkili öyküsü olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
"Uzun tut aman, yere değsin," dedi annesi. Sokakları süpürecek eteklerim. Küçük kızın etsiz kemiklerini sarıp dolayacağım. Makas gövdeme saplandı, sıvazlayarak kestiler. Katlayıp kağıt pakete sardılar." s.49
Diğer öykülerdeyse biri hariç "ben" anlatıcıyı görüyoruz. Yazarın kullandığı birinci şahıs dili o kadar doğal ve yarattığı karakterlerin ağzına uygun ki her ne kadar diyaloglarla bezediği ya da çok sesli bir hava yarattığı metinlerinde akışkanlık bozulmuyor. Şöyle bir örnek verebilirim:
"Bu evin sahibi nasıl mı oldum? Hayır. Yanlış değil, doğru anladım. Hangi gayrimeşru yollarla demek istediniz. İtirazınızı kabul etmiyorum. Nezaketten uzak, biçimsiz sualiniz hiçbir karşılık vermemek lazım da, bu şüphe dolu, alaycı bakışlarınız rahatsız etti beni." s. 65
Sonuç olarak hem öykü yazan hem de yıllardır öykü okuyan biri olarak 10 üzerinden 11 puan vermek mümkün olsa bu kitap için böyle bir puanlama yapardım. Bu kitapta bir tane bile aksayan, diğerlerine göre zayıf öykü bulunmuyor. Anlatım dilinin doğallığı, karakterlere uygunluğu, akışkanlığı ve hikayelerin sahiciliğiyle kusursuza yakın bir eser olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Öyküseverler okuyun, okutturun bu güzel kitabı.
Ayrıca yazarın imza günü de bu cumartesi saat 15-17 arasında Kadıköy Yeni Hayat Sahaf 'ta olacak. Ben bu güzel kitabın imza gününde olacağım. Gelmek isteyenleri bekleriz.··
1.696 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Fatma Nur Avcı'nın ilk kitabı Son Cevizlik'i okumuştum. Kitaba ismini veren öyküsü ve Motoru Sıfırlamak hala aklımda. Kalemi oldukça kıvrak ve bence en önemlisi ironik aktarımıydı. İki Kıyı'yı da sayende aldım listeme.
Turhancığım kalemine sağlık.
