Tarihi romanlardan beklentim kitabın başından bir olay örgüsüyle başlayıp sonuna kadar devam etmesi ve gerçek tarihi bilgilerin bu olay örgüsünde detaylarda işlenmesidir. İvo Andric bu kitapta tek bir olay örgüsünü işleyememiş çünkü köprünün bulunduğu bölge Visegrad’da yüzyıllar boyunca geçen tarihi olayları, kitabın ismini aldığı Drina Köprüsünün yapılışından başlayıp, yine bölge halkının hikayelerinden yola çıkarak yansıtmış ve bu hikayeleri tarihe uyarlamıştır. Yaklaşık 400 senelik bir süreci tek bir olay örgüsüyle yansıtmaya çalışmaktansa bu uzun süreyi her biri farklı hikayelere bölüştürmeyi tercih etmiş ve okuyucuyu her hikayede tekrar kitaba bağlayarak tarihi gelişmeleri ilgi çekici hale getirmiştir.
İvo Andriç, kitapta bölgeyi yönetimine alan dönem devletlerine olan tarafsızlığı kadar , bölgede yaşayan farklı ırklardaki , farklı dinlerdeki insanları da aynı tarafsızlıkla ele almış ve dönemin Balkanlarındaki yaşamı , çeşitliliği , kültürünü , yine o kültürün zaman içindeki değişimini ve değişime neden olan gelişmeleri de detaylıca işleyerek okuyucuda, Slav ülkeleri , Avrupa ülkeleri ve Anadolu arasında tabiri caizse köprü görevi gören haliyle bölge devletlerinin yaşadığı her gelişmeden doğrudan veya dolaylı olarak etkilenmiş olan Balkanların tarihine , kültürüne , demografik yapısına olan bir merak uyandırmıştır.
Kitapta birden fazla hikaye geçmesi sebebiyle çok fazla olay yaşanmakta ve çok fazla kişi yer almaktadır. Zaman zaman bu kişi ve olaylar okuyucunun kafasında karışıklığa neden oluyor, tam olarak hangi hikayede olduğunu sorgulatıyor. Bu nedenle kitap , detaylara hakimiyet için konsantrasyon gerektirmekte , dikkatli okuma istemektedir.
·
234 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.