Normalde kitabın konusundan, olaylardan vs. bahsetmeyi düşünüyordum fakat daha önce yapılmış olan incelemelerde zaten yeterince bundan bahsedilmiş. Bana da sadece kitabın kurgusu, sürükleyiciliği ve okurken yormayan sade bir dili sayesinde beni kendisine çok kolay bir şekilde bağlamış başarılı bir eser olduğunu söylemek düşer. Dün bitirdiğim kitabın devam kitabına da vakit kaybetmeden başlıyorum.
Bu arada şunu belirtmek isterim kitabı bize lisedeyken kendisinin edebiyat hocası olduğunu iddia eden ama bizleri edebiyattan nefret ettirmekten başka bir halta yaramayan edebiyatçı artığı kişi zorla okutturmaya kalkmıştı. Sonrasında da kitaptan kafasına göre cümleler sorup onları buldurarak (şaka değil bildiğiniz kitaptan cümleler sorup onları bulun diyordu) kendince hem kitap okuduğumuza emin olup hem de bizlere kitap okuma sevgisi kazandıracağını sanıyordu. Haliyle bizler tamamen nefret etmiştik. Ben de sırf bu sebeple Açlık Oyunları serisini yıllardır okumamıştım. Buna rağmen kitabı bir solukta okudum ve hayran kaldım ve eğer bu edebiyatçı artığı olmasaydı kitaba kim bilir nasıl bağlanırdım. Demem o ki kitabı okumanızı sonuna kadar tavsiye ediyorum. İlk 40-50 sayfa sıkılabilirsiniz pes etmeyin.
Suzanne CollinsAçlık Oyunları