Kaybolan DevranRoman
İnsanın içindeki kötü diye adlandırdığınız nefs,kötülük,karanlık, ya da gölge yanımız bizim en karanlık zamanlarımızda kendini gösterir. Ona siz ne isim verirseniz verin, onunla yüzleşmedikçe insan iç huzura hiçbir zaman erişemeyecek, hiçbir zaman kendini bulamayacaktır.
Her zaman mutsuz,bitkin ve yorgun olacak. Çünkü kaçtığınız gölgeniz, korkularınız veya geçmişiniz sizin enerji alanınızda büyür ve genişler. Kabule geçip "kendi içinizde"bir yolculuğa çıktığınızda içinizden üçüncü kişi doğacak. Aslında "3" yok. Hepsinin "1" olduğunu göreceksiniz.
Devran da kaybolmuştu. İlk aşkının verdiği acılarla hayattan ilk tokatını yemişti. Kendini bulmaya da hiç niyeti yoktu. "Başa gelmeden bilmek, ileriyi görmek dahilerin özelliğidir. Biz deliyiz bilemedik komutanım"dedi.
O güne kadar sevgisinden, merhametinden, vicdanından ve kendinden kim için ne kadar vermişse, yine kendi canını yakarak, acı içinde acı çekerek bu duygulardan kurtulmaya çalışacaktı.
Bir kitabın henüz ilk sayfalarını okurken bana son sayfasını merak ettiriyorsa ve son sayfasına geldiğimde mutluluktan uçuyor veya yoğun duygular yaşayıp gözyaşı döküyorsam, o kitap gönlümde taht kurmuş demektir. KAYBOLAN DEVRAN, bana bu duyguları fazlasıyla yaşattı.
Emeğine, yüreğine,kalemine sağlık ÇAĞLAYAN ASLAN.
··
1.667 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
