Ahh Yaşar Kemal! Ne güzel anlatıyorsun... iyiki bu dünyadan bir Yaşar Kemal geçti. Yoksa nu satırları okuyamayacaktik. Belirsizliği, bilinmeyeni, korkuyu ne de güzel anlatmış kitapta. Okurken ben bile korktum kasabaya gitmeye...
Bir Yokuşlu kasabası var ve oraya tayin olan bir Posta Müdürü ile eşi Melek Hanım. Gelin görünki kimse o kasabaya girmek istemiyor ve onlara göre de o kasabada kimse yaşamıyor. Lakin kimse de kasabaya ne olduğunu neden görülmediğini hem bilmiyor hem de olayı çözemiyor...
Kitabın üslubunu anlatmaya gerek bile duymuyorum. Okumamla bitirmem bir oldu diyebilirim. O kadar akıcı ve sade bir dili var...