Hayatın bütün o karmaşına, hareketliliğine ve aynı zamanda da sıkıcı monotonluğuna ayak uydurmaya çalışan Oblomov'un boşvermişlik içinde hırkası sırtında saatlerce uzanması canlanıyor gözümde.Kendimi bazen Oblomov'a benzetiyorum."Bütün bu çaba ne için,belki de biraz uzanıp uyumalı." diyorum bazen.Fakat bazen de Olga gibi hissediyorum kendimi."Yaşanacak hayatım beni bekliyor ve bir saniyemi bile boşuna harcama lüksüm yok"endişesine kapılıyorum.Kitaba inceleme yazıp yazmama konusunda tereddütteydim.Ama üzerinden bir hafta geçmiş olmasına rağmen okuduğum her kitapta onun hissettirdiği duyguları arıyorum.Karakterler o kadar güzel betimlenmişti ki okurken adeta gözümün önünde canlanıyordu.Kitap 600 küsur sayfaydı fakat o kadar akıcıydı okurken vaktin nasıl geçtiğini anlamadım.Üzerine sayfalar dolusu inceleme yazılacak bir kitaptı belki de ama benim kitap hakkında aktaracaklarım bu kadar."Bu kitabı nasıl daha önce keşfetmedim? "diye kendime kızsam da belki de en doğru zaman bu zamandır.Uzun lafın kısası kütüphanenizde beklettiğiniz ya da alıp okumayı düşündüğünüz bir kitapsa hiç vakit kaybetmeden okuyun derim.
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.