Vasiyetimdir:
Bin ahımın hakkı toprağa kalsın...Şiir
Tür: Edebiyat, şiir
Sayfa sayısı: 76
İki defa okuduğum bir şiir kitabı ile geldim. Ancak bir şiir sever, kaç kere okursa okusun; o güzel dizelere doymak mümkün olmaz ki...
Kitabın içinde; Ah'lar Ağacı, Siz Aşktan N'anlarsınız Bayım, Kalbimin En Doğusunda, Samson ve Dalila, Pollyanna'ya Son Mektup, Ağlayan Kaya, Karınca Kumu, Paragraf Başı ve Müsveddeler adlı dokuz şiir bulunuyor.
Bir şiiri sayfalarca sürdüren, uzun şiirlerin kadını Didem Madak, şiirleri ise insana 'Ah!' dedirtecek cinsten ahlar ile dolu.. Didem Madak, dizelerinde daha çok kendini anlatsa da, biz de kendimizi bulma şansını yakalıyoruz. Tüm şiirler bitince AH diye sayıklarken buluyorsunuz kendinizi.
Didem Madak'ın hayatından söz etmezsek olmaz değil mi? Çünkü şiiri anlamak, şairi anlamaktan geçer.
Babası Yusuf, annesi Füsun ve kardeşi Işıl, İzmir doğumlu. Annesini beyin kanseri sebebiyle kaybeder ve bu kayıp Didem Madak'ın, şiirlerine tesir edecek olan ilk büyük travmaya yol açar. Babasının kısa süre sonra tekrar evlenmesiyle birlikte de yavaş yavaş ilişkileri kopmaya başlar. Üniversitenin hukuk fakültesinde okurken, babasıyla olan ilişkisinin bozulması sebebiyle kaydını dondurup; henüz 19 yaşındayken, ilk evliliğini yaparak evi terk eder. Yaklaşık 4 sene evli kaldıktan sonra boşanır ve yarım bıraktığı hukuk eğitimini 2000 yılında tamamlar. 2006 yılında, ikinci evliliğini Timur Çelik ile yapar. Bu evlilikten doğan çocuğuna ise annesinin adını (Füsun) verir. Anne olduktan sonra şiir yazmayı bırakan şair, 2010 yılında kolon kanserine yakalanır ve hastalığa yenik düşerek 23 Temmuz 2011 tarihinde hayata veda eder. Annesinin ölüsünü şiirle yıkayan şairin, ölüsünü şiirle yıkamak gerekir belki de.
Didem Madak'la, Ahlat ağacından, Ah'lar toplamaya razıysanız, Ah'larınızı rengarenk çaputlara bağlayarak asmak isterseniz Ahlat ağacına ve meyvesine değil de, acısına ortaksanız o ağacın; hadi buyrun toplaşalım o Ah yüklü ağacın gölgesine...
En sevdiğim alıntılardan biriyle noktalayayım.
Bir zamanlar meydan okumak isterdim.
Kaç meydanını okudum da bu hayatın.
Yalnızca iki harfini öğrendim:
A
H!
Şiirle kalın.
·
176 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.