·376 syf.····Okunma: 19 Şubat 2022 19:38 Yazarın notunu okuyana kadar çok acımasız olacağıma emindim. Ama sonda yazan not beni biraz daha düşündürdü. Yine de birçok konuda fikirlerim hala aynı.
Öncelikle kitap çok akıcı ve kolay okunabilir. Eğer işler benim istediğim gibi olsaydı bu anlatımdan da bir doyum alabilirdim ama okurken kendimi sürekli kızarken ve de gözlerimi devirip "yine mi ya?" derken buldum.
Ryle karakteri hakkın söyleyecek çok fazla şeyim var ama kitap içeriğinden çok fazla şey yazmak istemediğim için kısa tutacağım.
Ryle'ı aslında çok tanımazsanız iyi biri diyebilirsiniz. Beyin cerrahı, zeki, esprili, ağzı iyi laf yapan yakışıklı biri. AMA bunlar bazen hiçbir şeydir.
Bir kere kurduğu onca cümleye rağmen Lily'ye olan sevgisini ben asla hissedemedim. İlişkilerinin devam ettiği onca sayfa boyunca tek bir kere bile. Bir ara wattpdin tepki almasına neden olan kitaplardan birini okuyorum bile sandım, hatta bunu yazan kadının küçük biri olmadığını bildiğim halde arkayı açıp fotoğrafına, doğum yılına bakma gereği bile duydum, yalan yok... Bazı şeylerin kitapta rahatsız edici boyutta fazla ve de bu kadar açık olması beni irite etti. Ryle'a karşı olan düşüncelerimde bunun payı da çok büyük. Karşısındaki kişiyi gerçekten sevmeyen, amacı ve aklı fikri başka bir yerde olan biriymiş gibi hissettim hep ve sevgi cümleleri kursa bile bunlar bana hiç gerçek gibi gelmedi. Bir şeyler doğru değilmiş, parçalar yerine oturmamış ama onlar bunu görmezden geliyormuş gibi rahatsızdım okurken ve yanılmamışım da. Okudukça anladım. Benim için tamamen biterdi dediğim yerde, Lily'nin devam etmesi, içten içe olanları sorgulamaktan, kendini sorgulamaya ve affetmeye geçişini izlemek beni çıldırttı. Ryle'ın ise yaptıklarının bazen üstünü kapatmak için yalan söylemesinden bazen de sonradan farkına varıp milyon kere üzgünüm, özür dilerim demesinden nefret ettim. Evet belki kendince Lily'yi çok sevdi ama eğer doğru sevseydi, zarar verdiğini fark ettiği kadını bırakmayı en başta göze alırdı.
Lily'nin annesine bu kadar kızarken ona benzemeye başlamasını ise delirerek okudum. Zaten ben bu kitabı genel olarak delirerek okudum. Kitapta gerçekten sevdiğim tek şey Atlas ve onun olduğu bölümler. Başka kimseyi sevip benimseyemedim. Ve maalesef onu okuyabildiğim sayfalar genel olarak çok azdı. Ya da bana yetmedi bilmiyorum.
Yazarın neden Lily ve Ryle için böyle bir "ilişki" yazmayı tercih ettiğini ve bununla nereye varmak istediğini sondaki notunda daha iyi anladım. Yine de pek güzel hatırlayacağım bir kitap olmayacak.