Takip ettiğim birçok okurun favorileri arasında olup okumaya çok heveslendiğim ve bu yıl Oscar'a aday filmlerin arasında görüp iyice meraklandığım-Drive My Car,Murakami'nin Kadınsız Erkekler hikayesinden uyarlama bir film- Murakami ile sonunda bende tanıştım.Kimi okurların çokca seveceği kimi okurların ise ben şu an bunu niye okuyorum ki diyeceği türde bir kitaptı bana göre ve ben bu iki seçenek arasında çokça gidip geldiğimi belirtmek isterim.Kitabın içeriğine gelecek olursam;Naoko'nun Vatanabe için yazdığı mektuplardan birinde büyük harflerle onun için''sağlıklısın''diyordu.Aslında hiçte öyle değil.Baş karaktermizden tutunda onun hayatına aldığı kitapta rastladığımız herkesin sorunları,dertleri var.Kitabın sonuna geldiğimde,ne olurdu Vatanabe'nin karşısına mutlu ve bunu paylaşan insanlar çıksa Allah aşkına diye tasalanıyordum yani koskaca üniversitede birside gülümseyip selam vermedi ve aslında çok basitçe görünen bu eylem oysa onun için ne büyük değişikliğe sebeb olurdu...Son olarak kitapta adı geçen şarkıları dinlemek sanatçıları keşfetmek kitabın keyif veren kısmıydı bana göre,hiç bu kadar eski,yabancı şarkılar dinlememiştim.