9/10
Beğendi
·12 günde okudu
·2022 25. kitabı
·
147 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Küçüklüğümden bu yana resim ile aramda bir bağ olduğu için kitap ilk sayfasından itibaren beni etkilemiş bulunmakta. :’)
“Mükemmel olsa onu sevmezdiniz ki zaten sevgili leydim. Kadınlar biz erkekleri kusurlarımızdan dolayı severler. Yeterince kusurumuz varsa her şeyimizi mazur görürler; hatta zekâmızı bile.”
“Elbette haklısınız Lord Henry. Biz kadınlar sizi kusurlarınızdan dolayı sevmesek ne halde olurdunuz acaba? Biriniz bile evlenemezdiniz. Kısmetsiz bekârlar ordusu haline gelirdiniz.”
(s. 203)
Komikti. :d
“Ünlü simyacı Pierre de Boniface’a göre elmaslar insanı görünmez yapar, Hint kantaşı iyi bir hatip olmasını sağlardı. Akik öfkeyi yatıştırır, zirkon uyku verir, ametistse şarap sarhoşluğunu giderirdi. Granat kötü ruhları defeder, hidropikus ayın rengini soldururdu. Selenitin rengi ayın büyüyüp küçülmesine bağlı olarak parlaklaşıp matlaşırdı. Hırsızları yakalamaya yarayan meloseus taşı yalnızca çocuk kanıyla değişime uğrardı.” (s. 156)
“Günümüzde insanlar benliklerini sinsice kuşatan sağduyudan ölüyor; aslında asla pişman olunmaması gereken tek şeyin hataları olduğunu anladıklarındaysa iş işten geçmiş oluyor.” (s. 48)
Bu hatadan hataya değişmez mi Lord Henry? Sonuçta bazı hatalar düzeltilemeyecek hasarlara neden oluyor.
“…çok özür dilerim. Kendimi resme kaptırdığımda başka bir şey düşünemiyorum.” (s. 24)
Hahaha, tanıdık geldi. :d
Reklam
