Şair tanık olduğu şiddet ortamını soyutladığı kitabında; kılıçlar, tılsımlar, kitaplar, aynalar, maskeler gibi tanıdık izleklerden yararlanıyor. Sonsuz Gül’de yer alan şiirler, aynı zamanda yazarın özel yaşamını ve dünya görüşünü yansıtan otobiyografik ayrıntılar da taşıyor. Şiirler yoğun imgesellik taşıyan dizelerden oluşuyor. Şair şiddeti salt görmüşüyle değil kaynağıyla birlikte tartışıyor. Hatta yer yer ruhsal göndermelerde yapıyor. Kitap bir solukta okunabilecek gibi görünse de üzerinde düşünmeyi gerektirdiği için zaman alabilir. Şair görme engelli olduğu için kendi gerçekliğini de görmezden gelmemiş ve dizelerinde bu duruma da yer açmıştır. Ancak betimlemelerinden görme yetisinden yoksun olduğunu anlamak çok zor. Belli ki el yordamıyla ya da duyumlarından hareketle yapıyor bunu. Her nasıl yapıyorsa yapsın bu konuda da oldukça başarılı. Kitabı biraz da bu gözle okuyabilirsiniz.
·
291 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.