Kitap Hakkında Düşünceler: Evet şu anda oturmuş Suç ve Ceza'nın incelemesini veya görüşlerimi veya hissettiklerimi yazıyorum. Ama bir şeyler yazıyorum kitap hakkında o kesin. Ama bu benim harcım değil. Bir kitabı çok ala incelerim ve yazadabilirim hatta. Ama bu kitap...
Raskalnikov bir gün merdivenlerden inmektedir. Ev sahibine denk gelmemek için merdivenlerden hızlı iniyordu. Ev sahibini neden görmek istemiyordu? Acaba kendini suçlu hissetmesinden mi. Bunu bir kitap boyunca okuyoruz. Kitabın adı ile kitabın içeriği ancak bu kadar bağdaşlaşmış olabilirdi. Ortada bir suç var ve bunun cezası var. Gerçekten şu an bu kitap hakkında yazarken bocaladığımı hissettim. Ben kimim ki yani. Bu da bir inceleme değil zaten hislerimi de açıklayamıyorum. Bu kitap beni düpedüz savumasız bıraktı.
Raskalnikov'un karakterininin başından geçenleri okuduğumuz bu kitapta Raskalnikov diye bir karakter yok. O karakter benim veya sensin. Herkes. Her neyse kitabı betimlemek için kendimi daha fazla zorlamayacağım ama okurken ne kadar zamanın hızlı geçtiğini, kitabın harikuladeliğinden bahsetmek istiyorum biraz. Kitabı elime aldığım an ben oturduğum yerde olmuyorum artık. Dostoyevski beni ordan alıp başka yerlere götürüyor. Kısacası dünyaya bir daha Suç ve Ceza gibi bir kitap gelmez. Bir tane Suç ve Ceza var bunu kabullenerek okumak lazım bu kitabı.
Olumsuz yönleri var mı var. Örneğin, olay eğer hikayeyi senaryoyu anlatmaksa bunu 50 sayfada da yapabiliriz. Hatta bir paragraflık bir metinde kitabı baştan sona özetleyebiliriz. Ama açıldıkça açılan ve yepyeni bir dünya yaratan bir eser.
Bir insanın hayatında Suç ve Ceza'yı okumaması için hiçbir sebep yok. 10/10
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.