İnsanın iyi olması için akla ihtiyacı yoktur, der yazar.
Ancak zihinsel sorunları olan insanlar için bu geçerli bir söz olabilir mi?
Ya da zarar vermek istememiştim ifadesi yapılan hataları sıfırlar mı ?
Zeki olan insanlar hep iyi midir?
İyi olan insanlara saf diyebilir miyiz?
Saf olan insanlar hep iyi şeyler mi yapar?
...
Ah Lennie...
Ah Lennie...
Lennie Small; zihinsel sorunları olan ve soy adının aksine iri bir bedene sahip kahraman olarak karşımıza çıkıyor eserde.
Lennie'nin canı sıkıldığında, hayatın zorluklarından bunaldığında, aynı hayallere dalıp giden bir de George isimli zeki ve çevik bir kahraman var eserde.
Onların hayallerinin ne olduğunu detaylıca anlatmayacağım. Hayır!
Ancak hayaller kimi zaman insana itici bir güç olsa da kimi zaman hayatın karşısında bekleyen Azrail olabiliyormuş, bunu gördüm eserde.
Lennie; George ile yaşayacağı hayatın hayaline dalmışken bir anda Azrail ile dost oluyor. Hem de hiç acı çekmeden... Hayallere dalarken ölümü yaşıyor.
Hayallere dalarken ölümü yaşıyor cümlesini yazarken Edouard Leve'nin İntihar kitabını anımsadım.
Orada da ölüm ve yaşamı aynı cümlede kurmanın nasıl olduğunu derinden hissetmiştim. Dünya tezatlar cenneti adeta.
Bu eserde, ikinci okumama rağmen, insanlıktan nasibimi aldım ve ağladım.
Ve yine insanlığın bir türlü kabul edemediği "kadının varlığını" yine göremedim. Erkek karakterlerin isimleri varken kadın karakter Curley'in karısı olarak aktarılıyor esere. Hüsrana uğramadım desem yanlış olur ; yine de bir nedeni olmalı diye araştırırken Yazarın "kadın" karakterini sadece tehlikenin simgesi olarak kullandığını açıkladığı bir yazı okudum. Ve yine sorular belirdi zihnimde:
Kadın ve tehlike neden yan yana?
Dünyanın kadınlarla nasıl bir sorunu var ve bu sorun neden çözülemiyor?
Eser genel olarak bir çiftlikte geçiyor, bundan mıdır yoksa karakterlerden midir bilemiyorum ama Orhan Kemal'in Bereketli Topraklar Üzerinde eserini de çokça andım okurken:
Hayallere dalan iyi kalpli insanlar, o hayalleri ötekileştiren "zeki" insanlar...
Ve sonra günümüzü düşündüm.
Hayallere dalan, umutlanan insanlar... Hayalleri, hayatları yıkılan insanlar...
Ve çoğu kez kullandığım bir cümleyi yineledim: Tarih neden tekrardan ibaretmiş gibi geliyor bana ?
Hani biz medeniyetin kolyesini gögüslemiştik?
Hani uzaya gidip barışa boğacaktık evreni?
Boğuluyoruz evet! Aldığımız nefesimiz ciğerlerimizi yakıyor!
Nefesimiz kesiliyor, hayallere dalarken ölümü yaşıyoruz!
·
388 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben de okudum ve yorumladım.
#kitapseverlertakiplesiyor
#dogavekitap #dogavekitapankara
dogavekitap.wordpress.com/2022/04/13/fare...