Her bir masalında okuyucuya farklı dersler veren bir eser. Yazar kimi öyküsünde yardımda bulunmanın, önceki yaşantısının etkisi ile haykırması sonucu içerisinde bulunan boşluktaki yankılarla, kiminde bencilliğin hat safhalarını evren niteliğindeki sonsuzlukla betimlemiş. Kimi öyküsünde ana fikrin dışında diyeceklerin denmesinin yıllar sürmesinin çok konuşmuş olmak ile değil, aslında söylenmek istenenlerin konuşmayı sevmeyen bir kişi ile söylenememesi sonucu yıllar alabileceğini farkına vardıran bir etki ile okurlarına sunmuş.
"Garip şey," dedi, "içim sımsıcak, oysa hava ne kadar soğuk." "İyi bir davranışta bulundun da ondan," dedi Prens.
Okudukça düşündüklerim, düşündükçe okumaya devam edişlerim. İç içe geçmiş tezatlıklar kafilesi...
"Nereyi seversen orası senin dünyandır."
Yazarın kimi masalında çocuklar... Mevsim onlarsız kara kış, mevsim hüsran, ürkütücü bir soğuk, ve bitmeyen hüzün.
Çocuklar dünyanın hiç bitmeyen İlkbahar'ı... Onlar var oldukça her yer mutlu, her yer cıvıl cıvıl, her yer şen.
"...en güzel çiçekler çocuklar"
Bir oturuşta bitirilecek olan bu eseri ben bir şekilde iki günde bitirebildim. Biraz daha vakit geçirmiş oldum en azından Oscar Wilde ile. 6.5/10 Mutlu PrensOscar Wilde