️ #italocalvino İtalyan edebiyatında postmodernizmin önemli temsilcilerinden.
#ağacatüneyenbaron büyülü gerçekçilik türünde yazdığı#atalarımız üçlemesinin ikinci kitabı. Üçlemenin ilk kitabı #ikiyebölünenvikont ve son kitabı #varolmayanşovalye
Konusu (Spoiler): Cosimo, 10 yaşlarında küçük bir çocukken babasına kızıp ağaca çıkarak onu protesto ediyor. Babası nasıl olsa doğa koşullarına uzun süre dayanamayıp eninde sonunda eve geri döneceğini düşünüyor. Ama Cosimo doğanın şartlarına ayak uydurmayı kısa sürede öğreniyor. İlk insanlar gibi avlanarak besleniyor. İnsanların deli olduğuna dair dedikodularına aldırmıyor, aldığı karardan ne pahasına olursa olsun dönmüyor ve bir daha asla toprağa ayağını basmıyor. İnsanlardan uzak vahşi bir yaşam sürme isteği kadar toplumla iç içe olmaya da çalışıyor. Yangın, köyü basan kurt sürüleri ya da savaş gibi çeşitli sorunlar karşısında ne yapacağını bilemeyen halkı çözüm yollarına kavuşturup her türlü belayı savuşturuyor. Böylece halkın saygısını da uyandırıyor. Olay örgüsü ağırlıklı bu ince kitapta bir yığın macera da yaşıyor: Türk korsanlarla savaşıyor, sonrasında asılacak olan kaçak bir haydutla tanışıyor, aynı zamanda kitap tutkunu olan bu hayduta kitap temin ediyor, kendisi de kitap okumayı ve öğrenmeyi çok seviyor, ağaç budamayı öğreniyor, ormanları yangında korumak için sulama tasarıları yapıyor, ağaçta yaşayanlar için yasa tasarısı düzenliyor, aşık oluyor, aşklarını ağaçların üzerinde yaşıyor. Çocukluk aşkına yeniden kavuşuyor ve bir süreliğine dünyanın en mutlu aşığı oluyor. Ancak -aynı Proust’un bahsettiği ikilemlerdeki gibi- gururları yüzünden birbirlerine söylemek istedikleri yerine başka türlü konuşan sevgililer, ayrılmak zorunda kalıyorlar. Daha sonra sevgililer birbirlerine geri dönmek isteseler de hayat o şansı tekrar yakalamalarına fırsat vermiyor.
Kitapta ayrıca #Voltaire, #Diderot, #Rousseau, #Seneca gibi filozofların isimleri ve kısmen felsefeleri de ara ara geçiyor. Misal; Cosimo, Rousseau’ya bir mektubunda “doğa durumu”nu gerçek aşkın ve şehvetin bozamadığını, aşktan sonra hüznü tanımadığını yazdı.
Italo Calvino’yu ilk defa bu kitapla keşfetmiş oldum. Güzel bir kitaptı ancak kahramanının bütün hayatını kapsayan ve durup dinlenmeden sanki koşarcasına anlatılan olay örgüsü bu ince kitaba göre biraz fazla kalabalıktı. Araya okurun dinlenmesi için konulan betimlemeler biraz daha uzun olsa, olaylar biraz daha uzun anlatılsa çok sevdiğim kitaplardan biri olabilirdi. Akıcı ve yalın anlatımları sevenler, eminim kibar ama vahşi yaşayan bu baronun hikayesini de çok seveceklerdir. Benim de yazardan okuyacağım son kitap olmayacak. İlk fırsatta ülkemizde en çok okunan kitabı #birkışgecesieğerbiryolcu ‘yu da okumak istiyorum.
·
400 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.