Bu platformda ilk defa bir inceleme yazıyorum. Kitabı çok sevdiğimden mi, hayır. Sadece geriye dönüp baktığımda kitabı sıcağı sıcağına bitirmiş ben'in düşünceleriyle, ilerideki ben'i karşılaştırmak niyetim. Bu Orhan Pamuk'tan okuduğum ikinci kitap. Öncesinde Masumiyet Müzesi'ni bitirdim. Art arda okuduğum için Orhan Pamuk'un kalemine alışmış gibiyim, yani bu konuda objektif bir yorum yapamayacağım. Akıcıydı. İki üç günde, elimde sürünmeden bitti. Ama sanki bir şeyler eksik gibiydi. Tam manasıyla karakterleri özümseyemeden bir baktım kitap bitti! Ama es geçemeyeceğim bir tarafı var bu kitabın, o da kuyu-yaşam metaforunu iliklerime kadar hissetmem. Sanki o kuyuya ben inmişim, ben kazmışım ve ben yaşamışım gibi o korkuyu. En etkilendiğim kısım bu denilebilir. Benim için eleştirilecek tarafına değinirsek eğer, karakterlerin birbiri ile ilişkisi beni rahatsız etti açıkçası. Kırmızı Saçlı Kadın'ın Cem ile beraber olmasını yadırgadım. Kırmızı Saçlı Kadın'a ısınamadım. Nihayetinde fazla uzatmaya gerek yok. Almış ya da alacak olan kişiye iyi okumalar dilerim!
·
125 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.