Dostoyevski Psikologların Psikoloğudur.Edebiyat
Toplumdan beklediği değeri görememiş, gururu incinmiş "sığıntı" Foma Fomiç ile annesinin onayı olmadan hareket edemeyen mülk sahibi Yegor İlyiç'in davranışları okuru çileden çıkaracak cinsten. Değer görmemenin kökenleri değişince ortaya çıkan tepkiler de farklı oluyor sanırım. Anneden değer görmeme veya toplumdan değer görmeme bireyi farklı psikolojik tepkiler vermeye sevk edebiliyor. Foma Fomiç'in köylüleri kibar beylere dönüştürme çabası hem sosyolojik hem de psikolojik olarak ayrı ayrı değerlendirmeye değer. "Bizimkiler" dizisindeki apartman yöneticisini çağrıştırır cinsten bir karakter Foma Fomiç.
Dostoyevski, okura, insanları tanımlarken rahatça kullanılan "iyi" ve "kötü" sıfatlarını sorgulatmak istemiş gibi. Hikayeyi anlatan Sergey'in diğerlerinin yaka silktiği Foma Fomiç ile tanışmadan önce "bir tanışalım, belki değer görmemiş, anlaşılmamış biridir" cümlesi öylesine söylenmiş bir cümle değildir sanırım. İnsanları soytarılaştıran, onları istemedikleri hallere sokan en önemli etkenlerden biri olan para, aynı zamanda onlara iyi sıfatını da kazandırabiliyor. Bazıları içinse sadece araç; onlar sadece etrafındaki insanlarda kendi ideal benliklerinin yansımalarını izlemek istiyorlar.
Henüz kitapta şahsen boy göstermemişken diğerlerinin gıyabında konuşmasıyla Foma Fomiç'e "gıcık" olmamızı sağlayan Dostoyevski, karakterlerinin psikolojik derinliğini iyi yansıtmakla beraber biz okuyucuların da duygularını kolayca yönetebiliyor.
Mizahi yönü oldukça kuvvetli bir kitap, ilgiyle, merakla, sıkılmadan okudum. Psikoloji kitaplarında bahsi geçen kavramların karakterlerde yansımalarını görebildim. Zweig'in “Dostoyevski psikologların psikoloğudur..” sözüyle yazıyı sonlandırıyorum.
·
151 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
