"yaşamın bir-iki basit belirti ve karardan oluştuğunu; ölümün doğum anında kök saldığını ve insanın ömür boyu bu kökü sulayıp yetiştirmekle yükümlü olduğunu düşünüyordu."
İlk kez Mişima okudum ve sevdim mi sevmedim mi pek emin değilim.
Kurduğu cümlelerin o ruhani anlatımını çok hoşuma gitti fakat kitabın özellikle çocuk karakterlerini okurken tuhaf hissettim.
Aslında çocukların gözünden yaşamın, insan hayatının ve düzenin yıkıcı kırılmasının yansımasını anlatmak istemiş bence yazar.
Aile denilen kurumun ve insan ilişkilerinin değişken dinamiği, şartlar ve ötesinde bir anlatı söz konusu.
Noboru 13 yaşında küçük bir çocuk, babası öleli beş yıl olmuş, annesiyle beraber yalnız başlarına yaşıyorlar ta ki denizci Ryuji Tsukazaki hayatlarına girene kadar.
Olaylar bu şekilde gelişiyor, ilgisi olan herkese tavsiye ederim.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.