"Kitaptan önce var olan Nefesti."
Antik Yunanlılar kütüphaneye ruhun ecza dolabı derken ne dediklerini gayet iyi biliyorlarmış. Kitap diyor ki: "Asırlardır başka insanların öykülerini anlatıyorum, artık sıra bende. Bu benim bu raflara gelene kadar başımdan geçenlerin hikâyesidir."
Çok eğlenceli bir kitap olmuş. Daha önce de okumuştum ama bu kez daha çok sevdim. Özellikle e-kitap hakkındaki fikirleri beni çok rahatlattı. Biraz vicdan azabı çekiyordum. Yani bunu yaşamayan bilemez ama her PDF ya da Kindle e-kitap okuduğumda kendimi huzursuz hissediyordum. Kitaplarımı her yere taşıyamıyorum. Bunu geçtim her kitabı alamam. Hele bu saatten sonra kendimi çoluk çocuğun rızkından yiyor gibi hissediyorum valla. Bu sadece kitap almakla ilgili bir durum değil tabi. Allah Herkesin yardımcısı olsun. Bizi de vesile etsin inşallah. Neyse. Bende işi kökünden çözdüm. E-kitap okuyorum. Ömrümce bitiremeyeceğim kitabım var artık. Hiç kitap almayacağım demiyorum ama ömrümce misalen 1 kez okuyacağım bir kitabı almak istemiyorum. Bir de zaten daha önce okuduklarımı okumayı da çok seviyorum. Kitape-kitap.
Nerede kitaplar yakılıyorsa orada eninde sonunda insanlarda yakılır.
Kendi deneyimlerimden öğrendiğim kadarıyla içinde iyilik bulunan, bu iyiliği geliştirme kabiliyetine ve hırsına sahip olan bütün çocuklar için paranın satın alabileceği en faydalı şey bir halk kütüphanesidir.
Cennet bana hep bir tür kütüphane gibi gelmiştir.
Sayfalarım karıştırılmaya başladığında çok heyecanlanıyorum. Sırtımda bir ürperti dolaşıyor. Acaba bu kişi beni okuyacak mı , diye düşünüyorum. Yoksa sadece şöyle bir karıştırıp bırakacak mı?
Ben Kitap. Hayatımın hikayesini bitirmeden önce cildimin son dikişine kadar teşekkür etmek isterim beni yapanlara ve beni önemseyenlere....
·
366 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.