İzRoman
Biz mi izin peşinde koşarız,yoksa iz mi bizi kovalar..?
-
-
Eski gülüşlerimi arıyorum
En saf,en temiz,en tasasız çocuk gülüşlerimi
Göğe uzanan ulu bir masal ağacının tomurcukların da asılı kalmışlar
Erişemiyorum.
Yaşanmış düşlerimde yitirdiğim masum gülüşlerimi bir tek "O" indirbilir aşağıya
Bir tek o yüzümü güldürebilir yeniden
Ama yok !
Ölmüş !
Öyle diyorlar,inanamıyorum...
-
-
Sizin hiç babanız öldü mü
Benim bir kere öldü,kör oldum.
Yıkadılar,aldılar götürdüler
Babaman ummazdım bunu,kör oldum...
-
-
Baba kız öyküsü.
Babasına hayran bir kız,hatta aşık.Yalnız annesiyle babasının boşanmasından sonra araları açılıyor ayrı düşüyorlar. Ama sevgileri içen içe hep sürüyor.
Babasının intiharıyla başlıyor he şey,ölümünün ardında yatan gizi çözmek ise kızına düşüyor.
Geriye dönüp baktığında yüzleştiği keşke'leriyle,pişmanlıklarıyla ve içini kavuran devasa bir özlemle sürecektir babasının izini.
-
-
Minicik çocuk ellerimi avucunun içine hapsettiğinde,
Yüreğim yüreğinde eriyordu babacığım.
Parmaklarım büyüdü diye mi tutmuyorsun artık ellerimi?
Keşke hep küçük kalsalardı...
Ne oldu da ayrıldı ellerimiz baba?
Hiçbir zaman soramadım bunu sana.
Sormak istediğim de fırsat olmadı,fırsat olduğunda; cesaretim..
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.