İlk defa Cengiz Aytmatov'dan bir kitap okudum. Çok beğendim, çok hüzünlendim hatta yeri geldi ağladım. O kadar içten ve gerçekçi yazılmış ki bana hikayeye tanık olmuşum gibi hissettirdi. Bir kez daha savaşın insanı nasıl esir ettiğini; insanların, ailelerin sonunu nasıl getirdiğini, yaşam koşullarının nasıl yıkıp geçeceğini gösteriyor bize. Aynı zamanda insanların birbirine nasıl değer ve destek verdiklerine şahit oluyoruz. Umutsuzluğa, karamsarlığa kapılmamalıyız. Savaş nerede, nasıl, hangi dil, ırk ve dinde olursa olsun sessiz kalmamamız, gözlerimize kuşak bağlamamamız gerektiğini hissettirmeyip bağıra bağıra söylüyor bize.
Hangi devirde olursa olsun, ne fiziki bir savaşı ne ekonomik bir savaşı ne de kişisel benliğimize yapılan bir savaşı asla kabul etmemeliyiz.
·
346 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.