Ishiguro'dan okuduğum ilk roman. İyi ki okumuşum! Kendine ait bir hayata sahip olmadığını bilmek, başkası için yaşamak, belki de hayatının en güzel zamanlarını yaşayabilecekken "tükenmek". Mahvoldum, kahroldum, sorguladım, sinirlendim, bazen güldüm bazen ağladım ama iyi ki okudum! Hayatta daha fazla kalabilmek amacıyla bir söylentinin umuduyla, bomboş olduğunu bilmediğin bir çabayla uğraşmak, "yaşadığını" sandığın hayatın sana ait olmadığını üstü kapalı bir şekilde bilmek, gençliğinin hayallerinin gerçekleşemeyeceğini en acı şekilde öğrenmek. Ishiguro tüm duyguları insanın yüzüne en iyi şekilde vurmayı öyle güzel başarmış ki kitabı okurken Kathy H.'ye sımsıkı sarılmak istedim.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.