Bir kitabın giriş cümlesi o kitap hakkında bence çok fazla bilgi barındırır. Bu kitap şu cümle ile başlıyor:
"At üstünde ıssız köy yollarından hiç geçmemiş birine anlatacak bir şeyim yok; ne de olsa anlamayacak bununla ilgili anlatacaklarımı. Geçene de hatırlatmayı hiç istemem."
Bu cümleleri okuduktan sonra kitaptan bir şeyler bekleyebileceğimi anladım. Çünkü burada geçen durumu hissettiğim bir anı hatırladım. Kardeşimi Urfa'ya götürürken, geçtiğimiz bazı yollar çok ıssız gelmişti. Ve acaba buradan gece geçsek nasıl olur diye düşünmüştüm. Üstüne bir de insan burada nasıl yaşar demiştim. Daha beter yerlerden gece saatlerinde geçtim ve de daha ücra yerlere gittim geldim... Bazılarını hatırlamak bile istemiyorum. Hayat işte. Benim bir problemim var: Aklımdan geçenin dilime vurması. Elimden geleni yapsam da yeterli değil. Huylar terbiye edilir mi bilmiyorum ama ben sürekli bir kavga halindeyim.
⭐
Şimdi benim de kitaba şöyle bir yorumum olacak: Burada tarif edildiği gibi bir yerde, herhangi bir görevde bulunmayanlar bu kitabı hakkınca anlayamaz. Doktor Bomgard'ın durumunu hissetmek için o durumları bir parça yaşamak gerekiyor. Yoksa çok saçma bile gelebilir onun tepkileri. Ücra yerin insanı da farklı oluyor. Tabii burada asıl önemli olay mesleğinin doktorluk olması, olayın hep hayat memat meselesi olması. Çünkü doktorluk asla herhangi bir meslek değil. Ne olursa olsun. Her meslek zaman zaman birileri tarafından yerlere düşürülür ama doktorluk öyle değil. Bir canı emanet alıp tende tutmak kolay iş değil. Burada tutup meslek avukatlığı yapmayacağım ama bu bir gerçek. Bomgard'in korkuları, heyecanı Bulkagov'un kalemiyle iliklere kadar hissediliyor. Genç Bir Doktorun Anıları benim Bulkagov'un okuduğum üçüncü kitabı ve bu da diğerleri gibi çok çok iyiydi. Darısı Usta ve Margarita'ya.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.