Franz Kafka‘nın babasına yazdığı bu mektup, eserlerindeki iç çatışmanın, yenilgilerinin ve karakterlerinin yaşamları altında ezilen varoluşlarının sebebini ortaya koyuyor. Bu mektupta, kendini hayatı boyunca ifade edemeyen bir adamın yuttuğu her şeyi masaya kustuğunu görüyorsunuz. Kafka'yı okurken tedirgin oluyorum bazen, Milena'ya Mektuplar benim için hayal kırıklığıydı. Fakat bu kitapla Kafka'ya daha çok bağladım.
Babasının hayatla mücadele edişine her zaman imrenen bir çocuk ve asla babası kadar güçlü olamayacağını, onun gözünde istediklerini yapsa bile onun istediği gibi olmayacağını bilerek yaşayan bir çocuğun “baba” kavramına zamanla yüklediği tanrısal anlamın büyük bir travmaya sebep olduğunu gösteriyor mektup bize. Kafka, bu travmanın o kadar içinde ve farkındalığıyla aynı zamanda o kadar dışında ki babasıyla olan mücadelesinde verdiği savaşı zamanla kendi içsel savaşına dönüştürdüğünü görüyorsunuz.
·
422 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.