Ben bu kitabı liseye giderken okumuştum ve sonunda “Bu ne, ne oldu yani şimdi?” diye kalmıştım. E tabi insan bazı yaşlarda, bazı şeyleri kavrayamıyor maalesef. Fakat bu sabah uyku ve uyanıklık arasında gözümü bile açmadan kendimi umutsuz ve ezilmiş hissettiğimde aklıma direkt Gregor Samsa geldi ve “Bugün bu kitabı tekrar okumalıyım!” dedim.
Daha ilk sayfasından hatta herkesin bildiği meşhur "Gregor Samsa bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev bir böceğe dönüşmüş olarak buldu." Giriş cümlesinden başlayarak son sayfasına kadar kitaptaki duyguları, hayatın öngörülemezliğini, sıkışmışlık hissini, umutsuzluğu hissettim. İnsan ilişkilerinde kasten yapılan davranışları veya hataları, ilişkilerin gerçekleri, insan doğasının kibri, insan duygularının iniş ve çıkışları, belirli durumlarda kişinin yaptığı eylemler ve bilerek veya bilmeyerek verdiği tepkiler bu kitapta çok güzel bir şekilde tasvir etmiş Kafka.
Üstünkörü, okumuş olmak için okumak değil de özenle okuduğunuzda çok şey öğreniyorsunuz kitaptan. Dünya ile aramın bir hayli bozuk olduğu son zamanlarda bu kitap bana iyi geldi ve en azından yalnız olmadığımı, dünyanın herhangi bir yerinde de olsa benim gibi hisseden birilerinin olduğunu gösterdi.