(spoiler)
Kitap hakkında düşüncelerim başta karışıktı. İlk hikayede kişinin Tanrı’yla olan ilişkisini okuyanın anlayacağı bir Zweig’in şekli ile yorumlandığı çok açıktı. Detaylar ile yazılmış ve kendi dini inancıyla birlikte biraz da karışan düşünceler yazmış. Bundan bakılırsa kendi düşüncesini değil, toplumdaki yahudi kesim için yazılmış hikayeydi. İkinci hikaye ise Rahel’i desteklemek için yazılmış gibi duruyor. Üçüncüsü ise ağırdı açıkçası başlarda abisinin acısından kıvranan bir kardeş var. Hikayede hep kendi kararlarını abisinin ölümüne dayanarak alıyor ve aldığı kararları hep sonrasında baktığında günahlarla dolu olduğu fark ediyor. Çok deniyor Tanrı yolunda olmayı ama başarmak için güç sahibi olmayı kesmesi gerektiğini düşündüğünde bile insanın akıl sahibi olmasından dolayı diğer canlılardan baskın olmasını unutuyor. Kitabın bu kısmında daha çok anlatılmak istenen Tanrı ile ilişkiden çok güç sahibi olmanın, özgürlük ve toplum zincirinin birbiri ile bağlantılı olması güçlü bir duygusal anlatımla yazılmış. Çok güzelce hissetirdiğini her cümlesinde fark ettiğim Zweig; kitabın sonunda beni titremiş bir şekilde bıraktı ve kitabın sonrasında kendimi daha çok güç, özgürlük, inanç, Tanrı ilişkileri ve toplum zinciri hakkında daha çok düşündürttü. Rahel Tanrı’yla HesaplaşıyorStefan Zweig