..istemeden varım ve istemeden öleceğim. olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum.." bu kısmı bir twitte gördüm, kitap okuma alışkanlığım olmadığı ve pessoa'yı tanımadığım için bir filozof'un sözü sandım. ama laf o kadar hoşuma gitti ki sanki yeryüzünde beni daha iyi anlatan bir söz olamazdı.
sonra eskaza lafı google'da aratınca bir kitaptan alıntı olduğunu gördüm, sanki kaybolmuş ya da eksik parçamı bulmuşçasına sevindim ve hemen kitabın siparişini verdim. yavaş yavaş okuyarak bugün itibariyle bitirdim.
675 sayfa olan, her cümlesinde, paragrafında çok derin anlamlar içeren ve gerçekten huzursuz eden bir kitap. pessoa adeta yaşamanın, sevilmenin ve birçok etkenin kendisine nasıl yüm olduğunu iliklerinize kadar hissettiriyor.
insanların gelişigüzel, bu kadar düşüncesiz ve hoyrat yaşayabilmelerine şaşırıp, kahroluyor. bunları ifade ederken de çok zarif, kibar ama bir o kadar da ciddi bir dil kullanıyor.
ben okurken öyle altını çizmedim, hoşuma giden kısımların resimlerini çektim. bir iki çekerim dedikçe, şunu da çekeyim bunu da alayım derken bayağı çoğaldı.
herkesin okuyabileceği bir kitap olduğunu düşünmüyorum. hayatı severek yaşayanların sevemeyeceği ama nefret edercesine yaşayanları da bayağı kötü düşünceleri körükleyecek nitelikte. son olarak çok sevdiğim bir kısımla bitiriyorum.
"...yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var. asla olamadığım kişi beni üzüyor, ondan bana kalan anılardan neye olduğunu anlayamadığım bir özlem kabarıyor. umutlara ve kesin inançlara çarpıp düştüm, benimle birlikte bütün batan güneşler de düştü..."
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.