bir kitabı okumam için fazlasıyla ilgimi çekmesi gerekir. bundan önce huzursuzluğun kitabını okumuş ve resmen hayran kalmıştım. varoluşsal sancıları çok iyi ifade eden, iliklerime kadar hissettiren kitaplara mest oluyorum. bu kitabı da çok övdükleri için başladım ve hayran kaldım. yer yer sinirlenip kızdığım da oldu ama arkadaş o nasıl bir gözlem ve tespit yeteneğidir ya. okudukça içine çekti, çektikçe kendimden geçtim. (ayrıca böyle okurken size lanet okutan ve bunalıma sürükleyen kitap varsa önerilerinizi alabilirim)
adam öyle güzel yazmış ki her satırı, satırdaki duyguyu buram buram size geçirip hissetiriyor. kendisinin farkında, bazen kendisine çok kızıyor ama bir yandan da memnun. sonra memnun olduğu ve bu halde olduğu için de sinirleniyor.
asla duygularını ve kendisini kontrol edemeyişip buna bir yandan üzülüp sinirleniyor da. kendisini beğenmiyor ama buna yapacak bir şeyi de yok, zaten en çok da bu çaresizliği onu mahvediyor.
liza ile konuşurken sinirden bir hal oldum. bunu da buraya iliştirmek isterim.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.