dün gece itibariyle bitirdiğim harika bir sabahattin ali romanı. ben de kürk mantolu madonna sonrası okuyanlardanım, kitabı fazlasıyla beğendim. özellikle karakterlerin iç hesaplaşmalarını, bazı anlamlandıralamayan duyguları çok güzel yansıtıp kelimelere dökmüş. okudukça iyice içine çeken ve muhakkak herkesin kendinden bir parça bulabileceği nitelikte olması da kitabı daha çok benimsetiyor.
"demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?.."
alıntı yapmaya kalksak bayağı bayağı alıntı koymak lazım buraya.
--- spoiler ---
ömer'e çok üzülenler olmuş ama ben üzülemedim. hadi biraz aklın havada bazen anlık kararlar alıyorsun, bir anlık kıvılcıma yenik düşüyorsun tamam da insan olayın biraz ilerisini, sonunu düşünerek hareket eder. hadi bir bok yedin arkasında dur. geçim derdine düştün tamam ama önüne gelenden yüzsüzce borç isteyip bundan gocunmayıp üstüne üstün sürekli istemeye devam edecek rahat olman, cebinde beş kuruş olmadığı halde karını alıp sürekli saçma sapan adamlarla eğlence mekanlarına götürmen bir kurgu da olsa okurken beni fazlasıyla sinir etti.
hayır sanki iyi huyu varmış gibi kadını hem kötü şartlarda yaşatıp kötü insanlarla aynı ortamda bulundurman, bundan rahatsız olmaman ve her gelenden para dilenmen ne diyeyim yani macide iyi bile dayandı.
veznedar beyin ömer'e verdiği o ayar dünyada verilmiş en iyi ayarlardan olabilir. okurken ben yerin dibine girdim o ne güzel ayar vermektir öyle. macide ise zavallım sürekli kendi kendine bir iç savaş halinde, sürekli iyi görmeye çalışıyor, vazgeçmemek için fazlasıyla mücadele ediyor. işte o mücadele sırasında kendi içindeki düşüncelerini okumak insanı mest ediyor. macide'nin veda mektubu ise hem mantıklı hem de duyguluydu. bu ikisi yan yana pek zor olan şeyler.
okurken insanın içinde yer yer bir şeyler hareketleniyor yer yer bir şeyler kopuyor. bedri konusunda biraz kararsızım, tamamen saf ve iyi biriydi o macide talebe olduğu zamanlarda ama sonrasındaki ilgi ve alakası her ne kadar temiz gibi görünse de tamamen macideye olan duygularından kaynaklı fakat macidenin de dediği gibi hiç bu duygulara dayanarak ekstra bir ayrım, bir muamele istemedi yerini bildi. bedri karakter olarak içlerinde en iyisiydi o ayrı.
--- spoiler ---
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.