Madame Vauquer pansiyonuna mecburen taşınacak olan Goriot Baba kızlarının daima mutlu ve iyi bir yaşam sürmesi için onlara tüm servetini harcadığı anlatılıyor bu romanda.
Romanı okurken çok üzülmüştüm, gözleri paradan başka şey görmeyen bu çocuklara varını yoğunu her şeyini feda eden bir baba gözümüze çarpıyor. Balzac'ın Eugénie Grandet romanında olduğu gibi bu romanda da babalar çocuklarına son derece bağlı ve aynı zamanda realist bir roman; ayrıca paranın büyük bir güce sahip olduğu ve o dönemde paranın her şey demek olduğu bariz ortada.
Balzac bu romanda çok fazla ayrıntıya yer vermiş: pansiyonun odalarından, bahçesinden, yemek alanından bahsediyor ve daha sonra alışıldığı üzere, karakterleri tek tek inceliyor. Bu yazarı sevmiyorum çok ayrıntıya giriyor girmesine, aşırı bunaltıcı oluyor, cümleleri boğmuştu beni. Ama yine de okunmalı bu roman :)
Honore de Balzac