Yüreğinize dokunan bazı kitaplar vardır; etkisinden kurtulamayıp, gözünüzden kopup bağımsızlığını ilan eden gözyaşlarınıza engel olamazsınız. Bunun gibi kurgu olduğunu unutturup, böyle hisler yaşatan kitapları seviyorum.
George ve Lennie hayatlarını idame ettirmek için, ırgatlık yapan iki evsiz gezgindir. Çok nadir görülen ve çıkarsız bir dostlukları vardır. George ufak tefek, zeki bir adam. Lennie ise koca cüsseli ve orantısız bir güce sahip,saf olan karakter. George sürekli olarak yeni işler bulur. Ama Lennie bir şekilde başlarını belaya sokup, işten atılmalarına sebep olur. Arada ondan kurtulmak istediğini söyleyip isyan eder George. Ama anında pişman olur, yumuşar. Tıpkı bir anne şefkatiyle üzerine titrer, arkasını kollar, sahiplenir Lennie ' yi. Yani birbirine tamamen zıt iki insanın tuhaf dostluğu.
" İnsan âlemde hayal ettiği müddetçe yaşar." demiş Yahya Kemal Beyatlı. Evet, bu söze kitapta fazlasıyla şahit oluyorsunuz. George ve Lennie ' nin hayata tutunmalarına sebep olan hayalleri vardır. Kendilerine ait, dışlanıp horlanmadan yaşayacakları bir ev ve arazi sahibi olmak. Tabi birkaç tavşan da olmalı. Çünkü Lennie ' nin tuhaf bir hastalığı, takıntısı vardır. Yumuşak şeylere dokunmayı, okşamayı çok sever. Ama gücünü kontrol edecek bir zekaya sahip olmadığı için, severken, okşarken öldürür fareleri ve diğer canlıları. İnsan en büyük zararı en çok sevdiklerine verir, sözü tam bu duruma uygun.
Çok ince bir kitap olmasına rağmen dolu dolu bir hikaye. Yoksulluk, ırkçılık, dostluk, vefa, hırs, masumiyet, saflık... gibi konulara değinmiş, zengin içerikli bir kitap. Sonuna geldiğinizde gözünüzden akan bir damla yaş kalbinizi yakıyor. Keşke bitmeseydi diye zihninizde yankılanan sesler duyuyorsunuz. Kitap ince olduğu için değil merakla devamını okumak istediğiniz için bir çırpıda bitiyor. Okuyun, hediye edip okutturun. :)
·
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.