Platonun hayatı 3'e ayrılır, 1-gençlik, 2-olgunluk, ve 3-yaşlılık. bu kitap gençlik dönemini (Socrates'den etkilendiği dönem) en son eseridir.
Protagoras -> Sufist demektir. (o zamanların kanaatiyle "başkalarını konuşmakta usta kılmayı bilen kişi")
-İnsanlar mesleklerde, ferdi bireysel yetenekler edinir ama beşeri konularda (Politika, güzel söz söylemek gibi) her insan kendi uzmanlığına bakmaksızın konuşur.
-Her seyin, bir çok değil bir karşıtı olur (Kötü-İyi gibi)
-Kitapta ayrıca, dil felsefesiyle ilgili paragraflar var (örneğin "iyi" ve "gerçekten" kelimelerinin semantik ve syntaxteki anlamlarıyla ilgili ("Şüphesiz") ve şiirlerle de ilgili.
-Bilim, insanı kontrolü altına alabilen güzel bir şey midir? (o zamanlar bu doğru kabul ediliyormuş ve cokları da inadından aksini iddia ediyormuş)
-Zevk daha büyük zevkten alıkoyunca veya doğurduğu zevkten daha büyük acılara sürükleyince kötü bir şey oluyor. (acı için de geçerli)
- insan hoş bir hayat yaşıyorsa ve zevk icindeyse bu aslında cahilliktir, çünkü hiç kimse yoktur ki yaptığı işten daha iyilerinin bulunduğunu bilsin ve bunu yapmasın
-İşte bütün bu yukarıdaki konular bir hikayenin içinde anlatılıyor (aslında o devirde cok meşhur olan laf yarıştırma da denebilir)