#KuşlardaGitti
“Azat buzat beni cennet kapısında gözet”
Bu cümle kulağa her ne kadar tekerleme gibi gelse de aslında bu bir satış tekniği belki de umut yolculuğunun sözleri..Satılanlar kuşlar,satanlar da İstanbul’da hayata tutunmaya çalışan gençler.Büyük şehir de hayata tutunmaya çalışan ve kendilerince iş bildikleri kuşları yakalayıp kafeslere tıkayarak,onları özgür bırakmak için insanlardan para talep ettikleri bir iş.İnsanların sevap çocukların para kazanması için.Kulağa çok saçma geliyor farkındayım.Zaten özgür olan kuşları yakalayıp tekrar kafesten çıkartmak.Kitabı okuyunca aslında kimin kafeste yaşadığını,hayata karşı mücadeleyi,isyanı kalbinizde hissedince olay bu kadar basit kalmıyor.
Yaşar Kemal’in kalemi o kadar güçlü ki sizi alıp götürüyor.Gençlerin derdine ortak oluyorsunuz.Sade ve çok akıcı bir kitap.Gönülden tavsiyemdir.
“Kanadı kırık değil,
Onlar
kanadı koparılmış kuşlardı. Sokaklar daraldı
Vicdanlar karardı,
Ve uçsuz bucaksız göğümüzde
Uçacak yerleri kalmadı. Kaç milyondu sayıları?
Gitgide çoğalırlar mı? Şu yoksulluğa bakamıyoruz,
Yüreğimiz daraldı. Kırmızı ışıkta yine etrafımız sarıldı,
Allah’ım ne kadar zavallılardı.
Para versen bir türlü;
kesilmiyordu arkası…
Vermesen başka türlü;
İyi insan böyle mi yapardı? Neyse ki yeşil ışık yandı! Yok mu “bunlar”ın ana babaları?
Ne diye sokaklarda,
Çoktan ölen insanlığımızı arıyorlardı?
Çevirelim başlarımızı,
Görmezsek gönüller katlanırdı.
“Azat buzat,beni cennet kapısında gözet.”