Otobiyografi olduğunu bilmeden sahaftan alıp okumaya başladım. Serebral palsi hastasının küçükken yaşadığı zorlukları, aile ortamını, annesinin desteğini anlatıyor. Kendini normal olarak görmesi çok uzun sürüyor. Herkesin acıyarak bakması, normal yaşıtları gibi olmamasından yakınıyor haliyle.
Okurken sokakta, hayatın her kısmında gördüğümüz insanların yerine kendimi koyabildim. Akıcı bir dil olması da haliyle bir çırpıda bitirmeme yardımcı oldu. Yazar kendini şanssız hissetse de bence çoğu çocuktan daha şanslı. İşçi babanın yoksul ailesi ortamında büyümesine rağmen tedavi olabilmiş, destek görebilmiş. Bence bu çok kıymetli. Biraz dağınık anlattım ama oldu bence.
Sağlıkla kalın, en değerli şeyimiz o çünkü. 
Sol Ayağım
Sol Ayağım
·
280 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.