"Gönlümün şudur diyebileceğim hiçbir maksudu yok. Bilirsiniz sizden hiçbir şey saklamam."
"Asıl maksudu olmadığı için gönlün arayışta. 'Maksudumu bulursam rahatlarım,' diye gönlün hep arayışı arzuluyor."
"İnsanın fani olduğunu düşündüm. İnsanoğlunun beş para etmez ömrünün faniliğini düşündüm."
Bir üniversite öğrencisinin hoca olarak kabul ettiği bir adamla yolunun kesişmesini ve kesişen bu yolun adım adım geçmiş ve gelecek, birey ve toplum, ahlak ve değerler arasında bir ileri iki geri derken ilerleyişini okuyoruz.
Yazarı üslup olarak garip derecede Proust'a benzettiğimi itiraf etmeliyim fakat daha çok sevdiğim bir gerçek. (Kayıp Zamanın İzinde'ye yeniden başladığım zaman bakalım bu düşüncem değişecek mi göreceğiz, ilk sefer maalesef pek iyi gitmedi.)
İnsanın bir ömür boyunca yaşadıkları ve yaşattıkları arasında bir muhasebe, bir iç döküm, bir hesaplaşma adeta, mensubu olduğumuz toplum ve çevre içerisinde içimizdeki 'ben' ve başkalarının gördüğü 'ben' ile varlığımızın bir uçurumun iki ayrı noktasını ve bu iki ayrı noktada insanlığın aslında ne kadar değişken ve kırılgan bir ivmeye sahip olduğunu görüyoruz.
Soseki'nin diğer eserlerini de kesinlikle okuyacağım, çok sevdim ve etkilendim tavsiye ederim.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.