Bozkır Günlükleri: Adım Adım Yegoruşka Gözlüyor
Yegoruşka'nın okula gitme yolculuğunu bana "yaşattı" Çehov'un benzetmeleri çok güzeldi. Favorim daha ikinci sayfadaki "...ızgaranın üstündeki çaydanlık gibi zıplıyordu." minik baş karakter Yegoruşka'nın arabacıya sıkıca tutunmuş halde düşmemeye çalışarak seyahat etmeye çalışmasını betimliyor. Bozkırın iklimini o kadar güzel yazmış ki bazı cümlelerde ben de oradaydım ve başımı gökyüzüne çevirdim. Sıcağında ben de bunaldım, yağmurunda bizzat ıslandım. İnsanların yaşamlarının ucundan koparıp koparıp yapıştırmış sanki kitaba. Herkes geçmişini güzel yad ediyor ama o anki durumundan uzaklaşma isteği, yakınması bitmiyor. Yegoruşka'nın yolculuğu sırasında gördükleri ve inandıkları, daha öğrenmediği onca şey var.
"Hepsinin de geçmişi çok güzeldi, bugünü ise hiç güzel değildi; istisnasız hepsi de geçmişinden hayranlıkla söz ediyordu, bugününden ise neredeyse nefret ediyordu. Rus insanı anımsamayı sever, yaşamayı sevmez, Yegoruşka daha bunu bilmiyordu... kazanın çevresinde kaderin aşağıladığı, üzdüğü insanların oturduğuna gönülden inanıyordu."
Bozkır, hava olaylarıyla, düşünceleriyle ve yarım hikayeleriyle tamamlanmış; sevimli ama aynı zamanda ıssız. 
Bozkır 
Anton Çehov
Bozkır Anton Çehov·
163 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.