Kelime anlamı “tohum” olan Germinal maden işçilerinin açlıkla, sefaletle dolu mücadelesini anlatıyor…
Klasiklerden muhteşem bir eser Emile Zola’nın hayranı olmamak elde değil, bu kadar gerçekçi anlatılabilir mi diye soruyorum kendime bir maden ocağında 500 m yerin altına inip o işçilerin yaşam mücadelesine tanık olmak, açlıktan nasıl birbirlerine düştüklerini
sanki ordaymışcasına görmek inanılmaz bir his, okumak gerçekten yaşamaya eş değer .
Kuzey Fransa’da maden ocağında çalışan işçiler aldıkları maaşla karınlarını zor doyurmaktadır; bunun üzerine işletmenin, ücretleri azaltacağını duyurması onları çileden çıkarır ve greve götürür… Kahramanımız Étienne bu durum karşısında halkı uyandırmak soylu kesme karşı ayaklanmadan bir sonuca ulaşılamayacağını, yanında kaldığı Maheu ailesi ve çevreye anlatarak insanları sonu gelmeyen bir çatışmaya sürükler…
Emile Zola natüralist bir yazar olduğu için deney yapar gibi insan tahlili yapmış. Özellikle açlığın yoksul insanları nasıl içkiye ve sapkınlığa sürüklediğini; varlıklı insanlarında aç gözlülüğü ve aç insanlara karşı vurdumduymazlık derecesindeki hadsizlikleri çarpıcı gerçeklerle ortaya konmuş. Çok dersler çıkartılacak muazzam bir eser kendinizle yaşamınızla yüzleşmek açısından; toplumların hala masum ve gariban insanları sömürerek işler yaptığını bilmek adına, okunması gereken bir başyapıt.