Hayallerime tutunuyorum ben. Umudum var çünkü. Mucizelere inanan çocuk ruhum, dokunulmazlık sağlıyor dileklerime. İnancımı kaybettiğim gün öldüğüm gün olur. Hani o rüzgarda savrulan saçlarımla uçurum kıyılarından sonsuzluğa uzanan denizlerin ufkunu izlemelerim olacak ya... İşte o gün ilamını elime alacağım özgürlük sevdamın. Hani yaz yağmurlarında kulakcıklarımdan ruhuma akan müziğin eşliğinde orman yürüyüşlerim olacak ya..Hah, o gün benim olacak doğanın en güzel nâmeleri. Bisiklet bineceğim deniz kıyılarındakı kumsallarda. Bozacağım ezberleri. Uçurumlardan değil, bulutlardan atlayacağım rüzgarın koynuna. Bütün dünyaya rest çekeceğim, işte ben, işte hayallerim, gerçekleşiyor hayaller diyeceğim. Ve o gün yanımda olanlar, bir gün beni sonsuzluğa uğurlayacaklar bulutların göz yaşlarıyla. Çünkü ben, yağmurlarda ıslanmayı hayal ettim ya ömrüm boyunca. En büyük armağanı olsun istiyorum bana Gökyüzünün, bulutların gözyaşları. Çocuk ruhlu bir hayalperest kaybettik de, onu uğurluyoruz desin masmavi bulutlar. Denzilere kavuşsun gözyaşlarından oluşan mektuplar. Ve ben, o yağmurların her damlasıyla mühürleneğim sonsuzluğa...
Çünkü ölüme aşık yaşasam da,
Yaşamadım doya doya....
Kitabsever
Kitabsever9 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Öyle bir yazıyorsun ki sanki umudundan hepimize birer parça dağıtıyorsun gibi.
Tam hayattan umudu kesmişken sen yetişiyorsun.
Çünkü ölüme aşık olsam da,
Yaşamadım doya doya.... Bu cümlelerde kendimi gördüm sanki. Biraz umut,biraz özlem ve birazda yaşama sevinci🥰🥰
Oxuduğumda ağlayım mı, gülüm mü bilmədim.
Xəyal qurmaqdan ümüdimi üzüm mü, yoxsa bərk bərk sarılım mı xəyallarıma bilmədim....
Necə sığdırdın o dolu dolu ürəyinə bunca nəşəyi?
Yaşarmış gözlərinlə necə qəhqəhə atdın ?
İnan sənə sarılıb ağlamayı çoox istərdim🤗sanki ayna tutmusan ürəyimə....
