Yazarın okuduğum ikinci kitabıdır. İlki, Bir Devrin Romanı idi. O eseri de, tıpkı bu kitabı gibi çok sevmiştim. Ama bu kitabı daha çok beğendiğimi belirtmeliyim. Hatta okuduğum hatıra kitapları arasında ilk 10'a girer. O nispette sevdim. Halide Nusret Zorlutuna Edebiyat öğretmeni idi. Kitabı 1948'de kaleme almış. Okul anılarından ve telebelerinden ayrı ayrı bahsediyor bize.. İyisiyle kötüsüyle geçen öğretmenlik günlerinden söz ediyor. Veremden ölen küçük Nadide'den, babasız Zeyno'dan, yoksul Selim'den, üvey ana zulmünden okuyamayan İrfan'dan ve daha birçok gerçek hayat hikayesini anlatıyor yazarımız. Yazarımıza göre "kitapta bir damla bile hayal yok". Yazarımızın dilini, üslübunu, özellikle benzetmelerini çok beğeniyorum. Tasvirleri fevkalade güzel. Kitap, okurken adeta su gibi akıp gidiyor. Milli Eğitim Bakanlığında yetkili olsaydım, bu kitabı tüm öğrenci ve öğretmenlere tavsiye ederdim. Okunmalı. Bir öğretmen nasıl olmalı, öğrenilmeli..
Halide Nusret Zorlutuna, Pına Kür'ün teyzesi, Emine Işınsu'nun annesidir. Yazarımız bu kitabını ağabeyine armağan etmiş. Zarif hanımefendiye rahmet olsun. Kitap, Timaş yayınlarından çıkmış, 130 sayfa.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.