Edward said1000Kitap
Filistinli Hristiyan bir ailenin çocuğu olarak Kudüs’te doğan Edward Said; laik ve dünyevi adını verdiği bir anlatışı savunur. Bu kitabında da 1993 Reith Konferanslarında verdiği 6 bölümden oluşuyor.Entelektüel bir bireyin nasıl olması gerektiği, milletlere ve geleneklere pes etmemesi gerektiğini,göçmenleri-marjinalleri,hakikati söylemenin hiçbir koşulda esnememesi gerektiğini bölüm bölüm açıklıyor okuyucuya.
Entelektüeller sınıfı, ırk ve toplumsal cinsiyet imtiyazlarını sorgulayan kişiler olmalıdırlar diye başlıyor kitabın önsözünde. Entelektüeli sürgün ve marjinal olarak, amatör olarak hakikatı söylemeye çalışan bir dilin müellifi olarak niteliyorum diye devam ediyor.
Günümüz entelektüelleri, garantili bir geliri olan ve dünyayla alakası olmayan kabuğuna çekilmiş bir edebiyat profesörü olup çıkmıştır diye acımasız ama doğru bir tanım getirir Edward Said.
Kitap çok akıcı ve çok derinlikli. Sindire sindire iki gün içinde okudum.O kadar çok altını çizdiğim cümle var ki;
“Nabza göre şerbet vermek, konuşulması gereken yerde susmak, şovenist kabadayılıklara,tantanalı döneklik ve günah çıkarma törenlerine rağbet etmek bir entelektüelin kamusal rolüne en çok gölge düşüren tavırlardır.”
Edward Said’in kitabında adını da verdiği James Joyce’nin kitabından bir alıntı ile bitirelim: “Ne yapacağımı ve ne yapmayacağımı anlatayım sana. İnanmadığım şeye hizmet etmeyeceğim ve kendimi olabildiği kadar özgürce ve olabildiği kadar bütünlükle dile getireceğim bir hayat ya da sanat tarzı bulmaya çalışacağım, kendimi savunmak için de kullanmasını bildiğim silahları kullanacağım: sessizlik, sürgün ve kurnazlık.”
·
530 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.